Eduard von der Heydt’in kişiliği, Nasyonal Sosyalizm dönemindeki tutumu nedeniyle günümüzde sıklıkla eleştirel biçimde değerlendirilir. Kökeni ve dünya görüşü itibarıyla ulusal-muhafazakâr bir çizgideydi. 1926 yılında monarşist eğilimli “Der Stahlhelm” örgütüne katıldı. Bu örgütün 1933’te Naziler tarafından eşgüdüme alınmasının ardından, NSDAP’nin yurtdışı örgütüne üye oldu.
Von der Heydt, başlangıçta Adolf Hitler ve partisinde, Almanya’daki ulusalmuhafazakâr güçleri pekiştirecek bir fırsat görmüştü. Ancak ideolojik olarak Nasyonal Sosyalizm’e ikna olmadığı ve 1934’te kişisel olarak hayal kırıklığına uğradığı bilinmektedir. Buna rağmen uyum göstermeye devam etmiş ve rejimden kamuoyu önünde açıkça uzaklaşmamıştır.
1937 yılında İsviçre vatandaşlığına geçen Eduard von der Heydt, Alman vatandaşlığını kaybetti. Aynı zamanda NSDAP üyeliğinden çıkarıldı. Buna itiraz eden von der Heydt, itibarını koruyarak partiden resmen ayrılmayı başardı.
Eduard von der Heydt, 1943 yılına kadar August Thyssen Bankası’nın denetim kurulu üyesiydi. Bankayı 1925’te Berlin’de kendisi kurmuştu; ancak 1930’da Thyssen kardeşlerin devralmasıyla mali olarak kurtarılabilmişti.
Banka, Nasyonal Sosyalist rejime yakın bir konumdaydı ve askeri istihbarat servisi “Abwehr” ile ilişkiler sürdürüyordu. Von der Heydt, bu görev kapsamında Abwehr için mali işlemler yürüttü. Ekim 1943’te İsviçre Federal Polisi tarafından – Amerikan makamlarının verdiği bilgiler üzerine – sorgulandıktan sonra, Kasım ayında bankadaki görevinden ayrıldı.
1946 yılında Eduard von der Heydt hakkında askeri mahkeme süreci başlatıldı. Dava, Thyssen Bankası’nın Alman askeri istihbaratına yaptığı ödemelerle ilgiliydi. 1948’de delil yetersizliği nedeniyle beraat etti. Ancak bugün, von der Heydt’in bu paraların kimler için kullanıldığını bilmiş olması gerektiği açıkça bilinir.
Bu yaptığı eylemler ve beraat kararı, yaşamının üzerine bir gölge düşürmüş; fırsatçı olarak anılmasına neden olmuştur.
