Eduard von der Heydt, tüm sanatsal üretimlerin ilke olarak eşdeğer olduğu bir “dünya sanatı” (ars una) anlayışından hareketle koleksiyon oluşturmuştur. Bu yaklaşım doğrultusunda koleksiyonu, Avrupa sanatının yanı sıra Asya, Afrika, Amerika ve Okyanusya kökenli çok sayıda nesneyi de kapsamaktadır. Eduard von der Heydt, bu koleksiyonun büyük bölümünü İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra, uzun yıllar yaşadığı ülke olan İsviçre’deki Zürih kentine vasiyet etmiştir. Bu eserler, burada yeni kurulan Rietberg Müzesi’nin temelini oluşturmuştur.
Ancak Eduard von der Heydt, 1937 yılında günümüz Endonezya’sından 80 tekstilden oluşan bir koleksiyonu Wuppertal Müzesi’ne devretmiştir. Bu bağış, müzenin esas toplama alanının ötesine geçse de, bilinçli bir amaca dayanıyordu: Heydt, bir tekstil kenti olan Wuppertal’i, Avrupa dışı tekstil sanatı gelenekleriyle ilişkilendirmek istemiştir.
Eduard von der Heydt’in mülkiyetindeki diğer Avrupa dışı eserler – Asya, Afrika ve Okyanusya kökenli dini ve törensel figürler ile nesneler – Ekim 1962’de Orta Çağ heykelleri ve sanat zanaatı örnekleriyle birlikte Wuppertal’a gelmiştir. Bu eserlerin kesin kökenleri ve anlamları, günümüzde halen araştırılmaktadır.
