Link nur auf Unterseiten benutzbar

Emmy Klinker, 1891 yılında Eupen’de doğmuş ve (Wuppertal-)Barmen’de, varlıklı ve sanata yakın bir aile ortamında büyümüştür. On altı yaşında, peyzaj ressamı Paul von Ravenstein’ın yanında Karlsruhe’de sanatsal eğitimine başlamıştır. 1911 yılında Berlin’e giderek, Alman empresyonizminin önde gelen isimlerinden Lovis Corinth ile çalışmalarını sürdürmüştür.

Şubat 1914’te, çağdaş sanat koleksiyoncusu olan babasının evinde Alexej von Jawlensky ile tanışmıştır. “Mavi Süvari” grubunun eserleri, Klinker için en önemli ilham kaynaklarından biri olmuştur. 1916’da Münih’e taşınarak, grubun son temsilcilerinden Albert Bloch’un öğrencisi olmuştur.

1918’de Berlin’deki “Sturm” Galerisi’nde Bloch ile birlikte sergi açmış; ardından Berlin’de „Kasım Grubu“ ve „Junges Rheinland“ sanatçı topluluğu ile sergilere katılmıştır. Ayrıca Barmer Sanat Derneği’nde de defalarca eserlerini sunmuştur. Klinker genellikle “ikinci kuşak ekspresyonistci” olarak tanımlanır.

Tahminen 1928 yılına tarihlenen “Wuppertal” tablosu, başlıktaki kenti - daha özelde Barmen’i - üç uzun, siyah ağacın arasından görülen bir bakışla betimler. Atmosfer karanlıktır; tablonun üst kısmındaki gri gökyüzü neredeyse dramatik bir etki yaratır.

Bu resim, gerçekçi bir kent manzarasından ziyade, Barmen’e özgü önemli yapıların bilinçli bir yoğunlaştırmasıdır. Bacalar, sanayi yapıları, sıkışık konutlar ve ayırt edici mimari öğeler tabloyu belirler. Sağ alt kısımda, eski “Rathausbrücke” (bugünkü Alter Markt) asma tren istasyonu görülür; istasyondan bir asma trenin çıkmak üzere olduğu izlenimi oluşur. Ağaçların arasında bir gaz deposu seçilir; bugün bu yapının yerinde büyük olasılıkla Visiodrom bulunmaktadır.

Sağ kenarda yer alan çift kuleli kilise, St. Johann Baptist ya da Unterbarmer Hauptkirche olabilir; altında ise Gemarker Kilisesi’nin yer aldığı düşünülür. Kompozisyonun merkezini, büyük kırmızı demiryolu köprüsü oluşturur; bunun muhtemelen Steinweg Viyadüğü olduğu varsayılmaktadır. Arka planda uzanan Wupper Vadisi, çok sayıda fabrika binasıyla belirginleşen bir sanayi manzarası sunar.

Sanatçının daha önceki, Alman savaş öncesi dışavurumculuğa daha yakın eserleriyle karşılaştırıldığında, bu tabloda Yeni Nesnelcilik’e yönelim açıkça görülür: renkler daha bastırılmıştır ve fırça darbeleri daha kontrollüdür.