Link nur auf Unterseiten benutzbar

Toulu Hassani’nin “01:56 above horizon” adlı tablosu, sanatçının belirli bir saatte fotoğrafladığı yıldızlı gökyüzünü resmeder. Kozmosun zamansızlığı ve sonsuz mekânsal genişliği, geçmiş, şimdi ve gelecek arasındaki sınırları yumuşatmaktadır.

Eser, 2023 yılında, Renate ve Eberhard-Robke Vakfı’nın desteğiyle Wuppertal Sanat ve Müze Derneği koleksiyonu için satın alınmış olup, müzenin en yeni kazanımlarından biridir. Bu ilk sergi salonunda, koleksiyonun ilk eseri olan “Orman Kenarında Köpekler” tablosuyla diyalog kurar.

1984 yılında İran’da doğan sanatçının duvar nesneleri, grafik işleri ve resimleri, her zaman bir düzen ilkesine dayanır. Bu ilke çoğu zaman geometrik ya da mekânsal yapılar üzerinden görünür hâle gelir; kimi zaman neredeyse dokunulabilir bir kesinlik kazanır. Böylece, sanat eserinin ötesinde var olan kurgusal ve görünmez bir düzen de ima edilir. Hassani Hannover’de yaşamakta ve çalışmaktadır. Daha yeni çalışmalarında – “01:56 above horizon” örneğinde olduğu gibi – kozmik mekânlar ve astronomik düzen kalıpları belirleyici hâle gelmiştir.

Hassani, gecenin belirli bir saatinde – örneğin 01.56’da – ve belirli bir yerde görülen yıldızlı gökyüzünü resmederken; mekân ve zaman, benlik ve sonsuzluk gibi insanlığın temel sorularını gündeme getirir. Gece gökyüzünü birden fazla versiyonda ele alır: Önce fotoğraflarla belgeler, ardından bu görüntüleri resme dönüştürür. Tuval, ilk bakışta monokrom görünür; ancak yüzey dikkatle incelendiğinde, koyu mavi ve siyahın çok sayıda nüansı fark edilir. Bu zemin üzerinde, beyaz, mavimsi, sarımsı ve kırmızımsı tonlarda, titizlikle resmedilmiş yıldızlar ve diğer gök cisimleri – pars pro toto, yani bir parça aracılığıyla bütün kozmos – belirginleşir.

Toulu Hassani’nin çalışmaları, kozmik yasalarla kurulan ince, neredeyse şiirsel yakınlaşmalar olarak okunabilir. Görünüşte teknik ve matematiksel bir kurgudan beslenmelerine karşın, eserler derin bir duyusallık ve hatta aşkınlık hissi yayar. Sanatçının üretimi, minimalist bir açıklık ve resimsel düzen aracılığıyla kavranması güç olanı yakalama çabası olarak tanımlanabilir. Hassani’nin kozmik yapıtları ilk bakışta soyut etki uyandırır; ancak aslında sonsuzluk temasını, sınırlı bir tuval üzerinde somutlaştırmaya yönelik nesnel bir girişimdir.